Λένε ότι τις κινητές εορτές
τις ξεχνούν πολλοί, γιατί δεν μπορούν να τις υπολογίσουν σωστά αλλά, ενώ
τα γενέθλια της πέρδικας που ανήκουν και αυτά στις κινητές εορτές, κανείς δεν τα
ξεχνάει.
Φέτος έπεσε Τετάρτη 1
Οκτωβρίου και αρκετοί ήταν εκείνοι που ήρθαν να την τιμήσουν και να της πουν και
καλό μήνα. Της έφεραν για δώρα 8άρια σκάγια, 7άρια σκάγια, κανά ξώφαλτσο 6άρι (από λαγό). Επίσης έφεραν
και σκυλιά πολλά έτσι για βόλτα (να
μη μένουν μέσα και τεμπελιάζουν) αλλά να πουν και αυτά τα χρόνια πολλά τους.
Φημισμένες όμως για την φιλοξενία τους οι Ζαγορίσιες πέρδικες, συγκάλεσαν
συμβούλιο την προηγούμενη μέρα και αποφάσισαν να προσφέρουν για πεσκέσι, έτσι
για το καλό της επίσκεψης… αδέλφια, ξαδέρφια, δευτεροξάδερφα, τριτοξάδερφα,
πατεράδες, μάνες.
Για παππούδες και γιαγιάδες δεν αξίζει να συζητάμε. Αυτοί φαγώθηκαν την περσινή περίοδο. Πήγα και
γω μπας και πάρω λίγο μεζέ, έτσι ένα μπουτάκι για το καλό, αλλά όποιον και να
ρώτησα μΆ απάντησε:
-
Μπα!
Τίποτα! Λίγα πράματα ( ο ένας),
-
Τσάμπα
κόπος και δρόμος (ο άλλος),
-
Ούτε μία
για κάθε σκυλί ( ο τρίτος)!
Και αναρωτιέμαι ο έρμος.
Γιατί κάθε χρόνο αυγατάνουν οι επισκέπτες στα γενέθλια της πέρδικας;; Αλλά ξέρουν αυτοί! … Στον τόπο της
θυσίας παίρνουν το περίλυπο ύφος του κουρασμένου και άτυχου αθλητή κυνηγού αλλά
στα καφενεία και στα στέκια είναι τα γρηγορότερα τΆφέκια, και δεν τΆσΆπιάνΆ
κανείς!
-
μΆ
σκώθκει μία στα πέντε μέτρα και μέχρι να βουτήξΆ τΆνΆ έσιασα!
-
¶ααα!
Σκώθκαν τρεις, μία τον ανήφορο, δυο σια κάτΆ Παίρνω τις κάτω και ρίχνω και μια
σΆν απάν!
Και πολλά ακόμα κόψε ράψε,
πάν το ψαλίδι.. σΆ άλλο γόνα!!
Αυτά ακούν και οι
πεινασμένοι πούΆ χουν να δουν φτερό από πέρδικα από τα ξεκινήματα της –
αθλητικής – κυνηγετικής καριέρας τους και συρρέουν να τιμήσουν τα γενέθλια
της πέρδικας.
Χρηστογούλας Στέφανος
Βραδέτο
Ζαγορίου